Do produkcji płatków kukurydzianych (corn flakes) używa się grubej kaszy kukurydzianej o granulacji 3,5-6 mm i zawartości tłuszczu 0,8 %. Kaszę poddaje się nawilżaniu w parowniku ślimakowym, leżakowaniu, a następnie gotowaniu w roztworze cukru i soli. W niektórych krajach stosuje się dodatek słodu lub syropu słodowego. Gotowanie prowadzi się w autoklawie pod ciśnieniem 0,15-0,2 MPa w czasie 1,5- 2 godzin. Ugotowaną kaszę poddaje się spulchnieniu, suszeniu, leżakowaniu, parowaniu, a następnie płatkowaniu na walcach. Płatki charakteryzujące się grubością 0,25- 0,50 mm kieruje się dalej do prażenia w piecu gazowym przy temperaturze 250- 300C w ciągu 2- 3 minut. Gotowe płatki mogą zawierać maksymalnie do 5% wody. Niekiedy zamiast pieców prażalniczych, do do przeprowadzania zabiegu termicznego stosuje się aparaty pracujące przy zwiększonym ciśnieniu, używane do produkcji ziarna ekspandowanego. Otrzymane w ten sposób płatki noszą nazwę ekspandowanych płatków kukurydzianych.

Inny rodzaj płatków kukurydzianych, zwanych delikatesowymi, charakteryzuje się tym, że ich prażenie jest przeprowadzane w momencie zgniatania kaszy na walcach ogrzewanych za pomocą specjalnych nagrzewnic do temperatury 220- 240C. Całkowicie nowy rodzaj płatków kukurydzianych można otrzymać według metody polegającej na gotowaniu ciasta z dobrej kaszki kukurydzianej, wody, sacharozy i soli w wytłaczarce przy podwyższonym ciśnieniu, a następnie płatkowaniu otrzymanych z wytłaczarki granulek ciasta o średnicy 4,7 mm, suszeniu uzyskanych płatków i ich ekspandowaniu za pomocą aparatów pracujących pod zwiększonym ciśnieniem.